Interessant / Mensen / Landschap / Kosten / Vervoer / Belangrijk

Interessant
Palmen, hagelwitte stranden en een groenblauwe zee…  Zoiets dus...

De mensen
Fiji was vroeger berucht vanwege de koppensnellers, maar is nu één van de vriendelijkste en kleurrijkste landen van de Zuid-Pacific. De archipel was tot 1970 een Britse kolonie en bestaat uit 322 eilandjes, waarvan er 100 bewoond worden door Maleisiërs, Polynesiërs, Chinezen en wat nieuwsgierige Europeanen. Allemaal hebben ze uit hun land van herkomst cultuur meegenomen, wat een verrassende mix oplevert. Ook de diversiteit van de natuur en de gastvrijheid van de bewoners maken de Fiji-eilanden tot een fascinerende belevenis.

Het landschap
De Fiji-eilanden liggen in het centrale deel van de zuidelijk Stille Oceaan. Abel Tasman (ja, ja, uit ons kikkerlandje) schijnt als eerste Europeaan Fiji te hebben gezien. De ruim 18.000 km² metende archipel bestaat uit twee grote eilanden (Viti Levu, en Vanua Levu) omringd door 318 kleine eilandjes, waarvan de helft bewoond is, en honderden riffen en rotsen die voor bewoning ongeschikt zijn. De hoogste top op Viti Levu (Groot Fiji) is de door een hoog plateau omgeven Tomanivi (1.323 m); op Vanua Levu (Groot Land) ligt de top op 1032m. Geen van de vulkanen is actief, al zijn er nog enkele warmwaterbronnen. In het regenseizoen (november – april) kunnen er cyclonen voorkomen.

Kosten
Budget:US$18-25 per dag. Budgethotel: US$15 -25.Maaltijden US$ 6 -10 per dag.

Het vervoer
Je kunt vrij eenvoudig door Fiji reizen tegen een lage prijs. Vooral reizen met veerboot of kleine particuliere bootjes kan voordelig zijn. Op de eilanden is reizen per bus ook een mogelijkheid. Het is er erg gezellig: de reizigers knus op elkaar naar films te kijken. Per taxi kun je ook aardig wat van het land zien. Het enige probleem met openbaar vervoer en de taxi is dat er op Vitu Levu maar één geasfalteerde rondweg is, die rondcirkelt tussen de hoofdstad Suva en Nadi. Op de andere eilanden is geen openbaar vervoer aanwezig.

Belangrijk
Het is beleefd om bij het binnenrijden van een dorp vooraf toestemming te vragen aan het dorpshoofd. Je krijgt altijd toestemming, maar het is een blijk van respect voor de inwoners.

Kijk uit bij uitnodigingen bij dorpelingen thuis. Als je te lang (bewonderend) naar het interieur staart, voelen mensen zich vaak verplicht om het bewonderde voorwerp aan je te geven. Het is natuurlijk wel 'n goedkope manier om aan souvenirs te komen...